Achter de schermen van Asielcentrum Parelstrand. Dagboek van Anniek.

Anniek volgde een paar dagen het leven in het asielcentrum Parelstrand. Dit is haar dagboek.

Dit dagboek is geen waarheid. Het is mijn bijdrage vanuit het hart.

Dit dagboek is geen waarheid. Het is mijn bijdrage vanuit het hart.

“Je zou beter…”
Het jaar is nog vers. Het is half januari.
Ik post op mijn Facebook-muur dat ik een paar dagen in het Fedasil-opvangcentrum (Federaal Agentschap voor de Opvang van Asielzoekers) in Lommel zal verblijven. Met en tussen meer dan 900 mensen met een vluchtverhaal. Omdat ik zélf wil gaan kijken wat dat betekent, leven in een opvangcentrum, aankomen in een vreemd land, samen onzekerheid beleven. Ik wil contact maken en ontmoeten.

Lees meer
Welkom in Lommel

Welkom in Lommel

De volgende ochtend zet ik om 6u aan. Op het radionieuws hoor ik berichten over de actuele overbezetting. In België zijn er vandaag zo’n 25.000 opvangplaatsen. Vandaag is de bezettingsgraad 96%. Fedasil en het Rode Kruis staan in voor het merendeel van de opvangplaatsen.  De druk van het personeel in de opvangcentra stijgt.

Lees meer
Dieper invoelen

Dieper invoelen

Als de deuren van de caravans opengaan wordt de ernst van de trauma’s me duidelijk. Het hakt stevig in op mij.
O is een Koerdische man met dochter die ik ontmoet tijdens de sessie maatschappelijke oriëntatie. Het verrast mij dat O bijna perfect Nederlands spreekt, wat erg vreemd is aangezien hij nog maar een week in België is. Ik vraag of ik mee naar zijn caravan mag wandelen. Hij nodigt me uit...

Lees meer
Kinderen, jongeren, hun toekomst en hun dromen.

Kinderen, jongeren, hun toekomst en hun dromen.

Het Parelstrand doet me denken aan de camping waar ik zelf als kind lange zomers doorbracht. Lange dagen buiten op blote voeten, dichtbij de natuur. Het is goed dat de kinderen hier ruimte en groen hebben. Maar hoe zit het met de rest van de omkadering voor kinderen en jongeren? En hoe kijkt de buitenwereld naar hen? 

Lees meer
De eerste stappen naar werk

De eerste stappen naar werk

“Wie heeft er een oranje kaart?” 8 vingers gaan de lucht in en de mannen grijpen naar hun jaszak om me de kaart te tonen.
Ik volg vandaag een eerste sessie jobcoaching, die gegeven door vrijwilligers op het terrein. De sfeer is goed.

Lees meer
Parels van mensen!

Parels van mensen!

Op mijn laatste avond rijd ik alleen terug naar huis. Op de radio speelt 'Somewhere over the rainbow' van Julie Garland. Mijn verblijf op het Parelstrand zal nog nazinderen. Dat voel ik. De impact is niet klein...

Lees meer