Omdat elk leven telt

De voorbije vijf jaar (tot begin 2018) stierven alleen al in Antwerpen maar liefst 134 mensen op straat. Er wordt weleens gedacht dat dak- en thuislozen vooral sterven in de vrieskou, alleen op een bank. Dat gebeurt helaas en dat is vreselijk en onrustwekkend. Maar eigenlijk hebben mensen die overleven op straat het hele jaar door onze bekommernis nodig. Niek Everts (Straatpastoraat ’t Vlot, dat een van de partners is van ‘t Café) en Saskia Van den Kieboom (Straatoverleg Antwerpen) herdenken elk jaar de straatdoden. Ze zorgen er mee voor dat straatbewoners een waardig afscheid krijgen.

Lichamelijk en psychisch uitgeput
Mensen op straat sterven van ontbering en uitputting. Het leven op straat is hard, het is iedere dag opnieuw overleven. Op straat zijn mensen geestelijk en lichamelijk veel sneller uitgeput. Groenten en fruit worden gegeven, maar te weinig. Behalve lichamelijke klachten hebben ze dikwijls ook tal van psychische klachten die niet behandeld worden. Ook overmatig druggebruik is jaarlijkse een oorzaak van enkele overlijdens.

Hulp én hoop geven
Laten we deze mensen niet alleen hulp verlenen, maar ook hoop. Laten we ze niet nog verder afbreken maar ze helpen om iets op te bouwen. Dat opbouwen moeten ze zelf doen, maar we kunnen als samenleving wel bekommerd zijn en toezien op rust en veiligheid, zodat het vertrouwen ontstaat om het leven weer in handen te nemen.

Met de aankoop van de troostkaars geef je kwetsbare groepen een duwtje in de rug. Een product van Bond zonder Naam koop je nooit enkel voor jezelf of voor iemand die je wil blij maken.

Lees meer over het 't Café.