Annelies Brosens

Ik kan weer liefhebben

Annelies Brosens (bekend van Läis) kampte met een depressie en wil haar verhaal graag delen. 

Ochtend
Deze ochtend hebben de kinderen me niet zien huilen. Ik heb ze zelfs een fijne dag gewenst. Maar als ik de schoolpoort achter me laat en de deur van de auto dichttrek, begint mijn neus te prikken en krijgen mijn tranen de vrije loop. Het thuisfront belt: “Gaat het een beetje vandaag, zus? De zon schijnt, kop op.” Ik neem niet op. Het gaat niet, weer niet. Nog steeds niet.

Medicatie
Nu 3 weken medicatie… Iets beter. Brooddozen zelf gemaakt, kinderen naar school gebracht en een fijne wandeling gemaakt. Zelf beslist!

Oorworm
De gedachte aan de gedachte dat je heel de tijd aan het denken bent aan de gedachte dat je heel de tijd aan het denken bent. En dan de gedachte: ik ben gek aan het worden.

Laïs
Dertig concerten met Laïs liggen voor mij. Normaal iets om naar uit te kijken, maar ik ga me sterk moeten houden. Ik kan dit. Ik wil niemand ontgoochelen. Ik kan niet meer Ik slaap niet meer. Ik voel niks meer. Ik zie niks meer. Ik doe niks meer. Ik kan niks meer. Ik ben niks meer. Help… Dit komt nooit meer goed. Zelfs mijn kinderen doen me niks meer. Ik ben bang en hopeloos.

Kring kleiner
Waarom moet iedereen zo nodig zijn visie geven op ‘mijn toestand’? Ik schrijf toestand omdat ik pas na maanden kan toegeven dat ik ‘ziek’ ben. “Weet je wat jij eens zou moeten doen?” of “Ik ken iemand waar jij eens moet mee gaan babbelen” of “Ik denk dat mindfulness wel eens de oplossing kan zijn” of “Ga eens een weekendje naar de Ardennen. Me time.” Mijn kring moet kleiner. Drie mensen, of nee vier: de psychiater, de therapeut, mijn lief en ikzelf natuurlijk.

Sonja
Medicatie staat op punt. Ik kan weer beginnen opbouwen. Halleluja! Ik heb mijn therapeute gevonden: Sonja. Dit voelt goed, dit voelt juist. En dat na een omweg langs Willy met de rode ballon (daar moest ik mijn zorgen in steken), Michel met de voedingssupplementen, dokter Verstegen met zijn antibioticakuur, meneer De Schutter met zijn homeopathische druppels en dokter Freddy die zei: "Juffrouw, als u lijdt aan een depressie, dan ben ik Sinterklaas".

Getrouwd
Gisteren ben ik getrouwd. Vanaf nu heb ik een man en geen lief meer. Ik heb genoten en ik mag zijn wie ik ben. Soms doet het pijn terug te denken aan de Annelies van toen.

En toch ben ik ook dankbaar voor heel die donkere periode. Ik zie mezelf liever dan ervoor. Ik ben tevreden en kan weer liefhebben.


 

Sta je net als Annelies ook voor belangrijke levenskeuzes?

Ons ‘Doosje vol gedachten’ is een kleine schatkist vol vragen om je leven rijker te maken. Op elk kaartje lees je een spreuk van Bond zonder Naam. En op de keerzijde iets om mee te nemen, om na te denken over jouw leven en alles wat waardevol is. Bestel het 'Doosje vol gedachten' in de BZN webshop.
Of boek een stilteverblijf op de Stiltehoeve.

Meer getuigenissen en verhalen