Phil Bosmans

:::Phil Bosmans:::

Beginjaren
Phil Bosmans werd geboren in Gruitrode (Limburg) op 1 juli 1922. Zijn vader was een kleine boer. Het gezin telde vier kinderen. Toen hij zestien was verhuisde, de familie naar Genk. Hij bracht een groot deel van zijn jeugd door in de onmiddellijke omgeving van de mijnen en de mijnwerkers. Zijn beide broers verdienden er ten andere hun brood.

Zijn ouders hadden niet de nodige financiële middelen om hun kinderen te laten studeren. Door de tussenkomst van een tante en een pater Montfortaan kreeg hij de mogelijkheid verder te studeren in Rotselaar bij Leuven.

Phil zou in het pensionaat blijven tot het einde van de Tweede Wereldoorlog met een korte onderbreking in mei 1940. Toen ging hij samen met zijn broer op de vlucht naar Frankrijk waar zij alleen maar honger en ellende kenden.

In 1941 trad hij in Rotselaar in bij de paters Montfortanen. Hij bleef er tot het einde van de oorlog. In 1945 trok hij naar Oirschot in Nederland waar hij op 7 maart 1948 priester werd gewijd.


Priesterschap
Na zijn wijding werd hij naar de Vendée in Frankrijk gestuurd om er op missie te gaan in de buitenwijken van Tours. Later leerde hij in Parijs priester-arbeiders kennen. Hij werd door hen sterk aangesproken.

In 1949 werd hij door zijn oversten terug naar België geroepen om er de zgn. 'volksmissies' te leiden. Samen met enkele collega's verbleef hij telkens een tijd in een gemeente om er te preken en trok hij rond. Tot april 1951 woonde hij als priester-arbeider tussen de mijnwerkers in de barakkenwijk in Waterschei en werkte mee in de koolmijn.

Tot hij in 1951 van de bisschop de opdracht kreeg om door Limburg te trekken met 'Onze-Lieve-Vrouw-der-Armen van Banneux'. Hij ontmoette veel mensen, preekte en leidde processies. Het was hard werken. Vrije tijd was er nauwelijks. Phil kende weinig rust tot hij in Hopmaal in elkaar stortte begin juni 1954.

Pastoor Aerts van de parochie van Hopmaal en Leontine Franck, een verpleegster, bekommerden zich om Phil. Twee jaar lang lag hij doodziek te bed. Hij kon en mocht niets doen. Zelfs geen mis opdragen. Specialisten schatten zijn situatie niet rooskleurig in. Aan zijn oversten werd verteld dat hij voor de rest van zijn leven een wrak zou blijven en voor niets meer goed zou zijn.

"Ondertussen ben ik springlevend en is mijn specialist al lang dood", relativeerde later Phil Bosmans op schalkse wijze.


Bond zonder Naam
Zijn oversten wilden hem niet belasten en gaven hem veel vrije tijd. Zo kon hij ingaan op het verzoek van pater Loop om Bond zonder Naam in Vlaanderen te helpen uitbouwen. Vanaf 1957 is Phil zich volledig gaan toeleggen op de realisatie ervan.

Onder zijn bezielende leiding zagen tientallen sociale en culturele initiatieven het licht. In de uitbouw van de Bond zonder Naam stond steeds de kleine man centraal. In een periode waar er nauwelijks opvangstructuren bestonden, stampte hij samen met zijn vrienden het ene huis na het andere uit de grond.

Later kwam de uitgeverij Lannoo met de idee honderd telefoonboodschappen die hij geschreven had, te bundelen tot het boek 'Menslief, ik hou van je'. Het verscheen in 1972. Het werd het meest verkochte boek in Vlaanderen. Het is vandaag aan zijn zesenvijftigste druk toe. Alleen in Vlaanderen en Nederland werden er 800.000 exemplaren verkocht. In Duitsland alleen werden vandaag in totaal 2 miljoen exemplaren verkocht.

Hij zou nog boeken schrijven. Ze werden vertaald in 26 talen. Ook werden er een aantal boeken in brailleschrift omgezet. Over de ganse wereld werden er om en bij de 10 miljoen exemplaren verkocht.

De jarenlange inzet van Phil heeft hem ook een aantal prijzen en beloningen opgeleverd. Zo ontving hij de Visser Neerlandiaprijs in 1968 en 1991. In datzelfde jaar mocht hij ook de prijs van de Vlaamse Gemeenschap in ontvangst nemen.


Op rust
Tot 1991 was Phil Bosmans voorzitter en afgevaardigd beheerder van Bond zonder Naam. Op 1 juli 1991 werd hij officieel opgevolgd door de Scheutist Frans Van Oudenhove.

Ondanks het feit dat Phil op rust is, heeft hij nog tegenslagen te verwerken gekregen. Zo kreeg hij in december 1994 een zwaar verkeersongeval. Enkele maanden later werd hij bovendien nog getroffen door een herseninfarct. Sinds de beroerte is pater Bosmans gehandicapt. Zijn rechterarm en -been zijn verlamd.

Ondanks de zware therapie en zijn grote inzet, is zijn toestand nauwelijks positief geëvolueerd. Hij leerde ondertussen linkshandig schrijven en tracht de algemene toepassingsmogelijkheden van de computer onder de knie te krijgen.
Op zaterdag 7 maart 1998 vierde hij zijn gouden priesterjubileum in de kerk van zijn woonplaats in Kontich-Kazerne. In september van datzelfde jaar werd hij ook in privé-audiëntie ontvangen bij Koning Albert II.


Overlijden
Phil Bosmans overleed in de vroege morgen van 17 januari 2012 in Mortsel. Op 1 juli zou hij 90  worden. Met zijn charisma en stralende glimlach was hij een icoon van de jaren 70 en 80. Hij stond 36 jaar aan het roer van de beweging Bond zonder Naam als auteur van vele spreuken, tal van boeken en oprichter van verschillende initiatieven. In 1992 gaf hij de leiding over, maar bleef betrokken.  
Lees meer…

De opvolger van Phil, Pater Frans Van Oudenhove, werd op 1 juli 2000 op zijn beurt opgevolgd door Patrick Hanjoul.